என் வெள்ளை புத்தகம் (My White Book)

கடந்த ஒரு நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக, தொழிற்சாலை கல்வி முறை தனித்திறன் கொண்ட குழந்தைகளை ஒரே குறுகிய பாதையில் நடக்க வற்புறுத்தியது: மனப்பாடம் மற்றும் எண்கணித வேகம் மட்டுமே புத்திசாலித்தனத்தின் அளவுகோலாகக் கருதப்பட்டது. இதனால் வரைதல், தாள லயம், கைவினை, விளையாட்டு மற்றும் இயற்கை உணர்வு கொண்ட குழந்தைகள் பின்தங்கியவர்களாக முத்திரை குத்தப்பட்டனர்.

முனைவர் அரவிந்தனின் தத்துவம் இந்த குறுகிய பார்வையை உடைக்கிறது: "எல்லாக் குழந்தைகளும் ஒன்று போல இருப்பதில்லை; ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் தனிநபர் நுண்ணறிவு சார்ந்த வாவ் கல்வி தேவை." என் வெள்ளை புத்தகத்தின் ஒவ்வொரு பக்கமும் குழந்தையின் உள்ளார்ந்த ஆர்வத்தை பதிவு செய்யும் களமாகும்.

குழந்தையின் இயல்பான அறிவாற்றல் பாணிக்கு ஏற்ப கல்வி முறை மாறும்போது, கற்றல் என்பது ஒரு சுமையாக இல்லாமல் உற்சாகமான சுயகண்டுபிடிப்பு சாகசமாக மாறுகிறது.

கடிகாரம், பூதக்கண்ணாடி, புதிர் துண்டுகள், காகித விமானம் மற்றும் உரையாடல் சின்னங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட என் வெள்ளை புத்தகம், கற்றல் என்பது வகுப்பறையோடு முடிவதல்ல என்பதைப் புகட்டுகிறது. இலக்குகளைத் திட்டமிடவும், சந்தேகங்களை வெளிப்படையாகக் கேட்கவும், புதிய யோசனைகளை பதிவு செய்யவும் இதில் வழிகாட்டப்பட்டுள்ளது.

ஒவ்வொரு மாணவரும் தங்களுக்கான தனிநபர் வாழ்க்கை ஆவணத்தை உருவாக்குகிறார்கள். பிறர் தரும் விடைகளை மனப்பாடம் செய்யாமல், சுயமாக சிந்தித்து புதிய தீர்வுகளை வரைகிறார்கள்.

என் வெள்ளை புத்தகத்தை முழுமையாகப் பயன்படுத்தும் ஒரு குழந்தை, தான் யார், தன் பலம் என்ன, இந்த உலகிற்கு தான் ஆற்ற வேண்டிய அரிய சாதனை என்ன என்பதைத் தெளிவாக உணர்கிறது.